Vanavond was het zover: voor het eerst werd de prestigieuze PRIME Star Award uitgereikt: een publieksprijs voor de beste Vlaamse film ooit. De crème de la crème van de Vlaamse filmwereld had zich verzameld in Vilvoorde. Wie ging er met de award aan de haal? Daens? Aanrijding in Moscou? Anyway the wind blows? Of toch Iedereen Beroemd?

PRIME vindt de Vlaamse film belangrijk en riep daarom de PRIME Star Award in het leven. Hiermee wil PRIME de rijkdom en het talent in het Vlaamse filmlandschap in de spotlights zetten. Daarnaast is het een motivatie voor filmmakers bij hun toekomstige producties.

Voor de kijker, en in het bijzonder de liefhebber van de Vlaamse film, bezorgde PRIME een exclusieve avond vol glamour. Tijdens de show kregen we een overzicht van wat er de afgelopen decennia in Vlaanderen gepresteerd is op cinemagebied. En dat is niet mis. De longlist telde maar liefst 240 films. Hieruit selecteerde een vakjury de 50 toppers, het publiek zorgde tot slot voor een finale stemming. De uitverkoren film kreeg vanavond de PRIME Star Award.

Maar eerst werd de Lifetime Achievement Award uitgereikt. Deze ging, geheel terecht, naar regisseur en producent Roland Verhavert de man achter Pallieter, Rolande met de bles en nog zoveel meer.

De PRIME Press Award is een bijzondere felicitatie vanuit de perswereld welke werd uitgereikt aan producent Dries Phlypo voor Aanrijding in Moscou. Phlypo komt ietwat overrompeld naar voren om zijn prijs in ontvangst te nemen.

De spanning stijgt… het zal gaan tussen Daens en Loft. Na tafelgesprekken met de filmmakers en een mooi intermezzo door Sioen komt de envelop tevoorschijn. En de winnaar van de publieksprijs, van de PRIME Star Award 2009 is… LOFT! PRIME feliciteert Erik Van Looy en alle mensen die meewerkten aan deze topfilm.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Terwijl men er in Nederland nog steeds niet uit is of hun inzending ‘Wit Licht’ nu wel echt de definitieve inzending is voor de Oscars, zijn we er merkwaardig genoeg in België al wel uit. De officiële Belgische inzending voor de Oscar voor Beste Niet-Engelstalige film is ‘De Helaasheid der Dingen’ van regisseur Felix van Groeningen (‘Steve + Sky’), gebaseerd op de gelijknamige Vlaamse bestseller van Dimitri Verhulst.

Het Vlaams Audiovisueel Fonds heeft de Belgische inzending vrijdag bekendgemaakt. Naast ‘De Helaasheid der Dingen’ waren nog 20 andere films in de running voor de Belgische Oscarinzending, o.a. ‘My Queen Karo’, ‘Loft’, ‘Unspoken’ en ‘Soeur Sourire’.

De Academy of Motion Pictures Arts and Sciences gaat nu uitmaken of de film ook daadwerkelijk gaat meedingen naar een Oscar. De Academy moet immers uit 60 inzendingen vijf films selecteren die mogen meedingen naar het felbegeerde beeldje. Op 2 februari 2010 worden de genomineerden bekendgemaakt. De Oscars worden uitgereikt op 7 maart 2010.

Donderdag 17 september werd de allereerste Vlaamse Entertainment Awards uitgereikt. Initiatiefnemer is de Bridge Entertainment Group, in samenwerking met de Persgroep en de Kinepolis Group. Bridge is een producent en distributeur van films en televisieseries.

De award voor beste acteur ging naar Filip Peeters, die van beste actrice naar Hilde De Baerdemaeker. Regisseur Erik Van Looy mocht de prijs voor beste film, ‘Loft’, mee naar huis nemen. De award voor beste televisieserie ging naar ‘Aspe’.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Muzikant Tom Barman riep in 2003 zijn regiedebuut ‘Any Way The Wind Blows’ tot leven waarin hij een aantal mensen volgt op een warme junidag in de stad Antwerpen. Barman filmde het verhaal naar het voorbeeld van zijn held Jean-Luc Godard en focuste op de alledaagse dingen des levens. Hij won met ‘Any Way The Wind Blows’ in 2003 de Plateauprijs voor ‘Beste Belgische Componist’. Hoofdrolspeelster Natali Broods won de Plateauprijs voor ‘Beste Belgische Actrice’.

Dit was echter niet helemaal het regiedebuut van de dEUS-frontman. In 1996 maakte hij al de kortfilm ‘Turnpike’, die ook gebruikt werd voor de videoclip van ‘Theme from Turnpike (terug te vinden op het dEUS album ‘In a Bar under The Sea’, red). ‘Turnpike’ diende tevens als de inleidende kortfilm voor ‘Trainspotting’.

Iedere film zit vol met kleine verwijzingen. Barman ‘verstopte’ ook enkele leuke zaken in zijn film. De muziek van dEUS staat niet op de soundtrack van de film, maar is wel te horen in de vorm van drie beltonen op mobiele telefoons in de film. In de scène waarin Garcin, de leraar Frans, wordt gewekt door zijn zoontje heeft Barman de stem van filmregisseur David Lynch gemonteerd. De betreffende uitspraak, ‘A good ending leaves room to dream’ haalde Barman uit een interview dat hij ooit eens met Lynch afgenomen had. De enige persoon in de film die het over film heeft is een blinde.

Acteur Frank Focketyn zorgde dan weer voor een leuke anekdote achter de schermen. In de film speelt Focketyn een fan van de rockgroep Kiss. Hij was op een gegeven moment in zijn heavy metal-uitrusting van de set gelopen en bleef zijn personage spelen. Hij werd toen bijna door echte metal-fans in elkaar geslagen.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films.

‘Meisje’, de Vlaamse film uit 2002, was de eerste langspeler in een regie van Dorothee Van Den Berghe en leverde ook de eerste belangrijke filmrollen op voor Matthias Schoenaerts en Nico Sturm.
Twee protagonisten, Charlotte Vanden Eynde en Els Dottermans, werden genomineerd als beste actrice voor de Plateauprijs 2002. Els Dottermans won ook in deze categorie (samen met Antje De Boeck voor haar rol in ‘Hop’, red). Daan Stuyven kreeg een Plateauprijs voor de beste muziek.

‘Meisje’ werd ook genomineerd voor het Gouden Luipaard op het internationale filmfestival van Locarno in 2002. De film won er de trofee van de jeugdjury en de Prix du CICAE/ARTE. Op het internationaal filmfestival van Amiens kreeg de film in 2002 een speciale vermelding van de jury. De film werd uiteindelijk geselecteerd voor meer dan 50 filmfestivals waaronder naast de hierboven vermelde ook Montreal, Valladolid, Rotterdam, Götenborg, Buenos Aires, Hong Kong, Taormina, Rabat, Karlovy Vary en Vancouver.

Naar aanleiding van de PRIME Star Award neemt PRIME je mee voor een kijkje achter de schermen bij enkele van de genomineerde films. PRIME zat samen met Christophe van Rompaey, regisseur van ‘Aanrijding in Moscou’ en volgde hem en de crew tijdens hun veroveringstocht in Cannes.

Na zijn succesvolle release in België trok Aanrijding in Moscou de wereld rond via het festivalcircuit. We vroegen aan Christophe Van Rompaey, die met deze film zijn regiedebuut maakte, hoe dat in zijn werk ging.

‘Op elk festival waarop Aanrijding in Moscou werd vertoond, viel de film in de prijzen, op één festival na. Het begon in Cannes met de ACID Award en de Grand Golden Rail. Erg grappig, want de eerste film die de Golden Rail won was Manneken Pis. Het toeval wil dat die film mijn eerste stageplaats was. Ik had nooit verwacht prijzen te winnen met mijn eerste film – een totaal onbekend regisseur met een film in het dialect en zonder echt bekende acteurs.

Is het een glamoureus bestaan, de filmfestivals bezoeken?
Dat valt soms nogal tegen. Het is natuurlijk fantastisch dat je dankzij die film een hoop plaatsen kunt bezoeken en veel contacten kunt leggen. Niet alle festivals hebben veel geld: zo moet je soms zelf je eten betalen.

Wat zijn de beste festivals en wat zijn de meest armoedige?
De meest positieve ervaring was het festival van Morelia in Mexico. Een geweldig festival, veel internationale contacten, je wordt schandalig goed in de watten gelegd en er wordt veel moeite gedaan om je film aan de mensen te tonen. Het Russische Minsk (waar Van Rompaey de speciale prijs van de jury won, red.) was dan weer een echte nachtmerrie. De hele film wordt live vertaald door één iemand die in het meest monotone Russisch alles afdramt, waarbij de oorspronkelijke klank voor 90% verdwijnt. Ze steken je in een betonnen bunker en het eten was ook helemaal niet goed. Ik ben uitgehongerd teruggekomen.

De Belgische film ‘Loft’ van Erik van Looy en Bart de Pauw staat op de longlist van de European Film Awards, de Europese versie van de Oscars. ‘Loft’ is één van de 48 films die de selectie hebben gehaald.

De 2000 leden van de European Film Academy zullen de komende weken hun stem uitbrengen voor de verschillende genomineerden in de verschillende categorieën. Op 7 november worden de genomineerden bekendgemaakt tijdens het Sevilla European Film Festival. De 22 ste European Film Awards worden uitgereikt tijdens een grootse show in het Duitse Rurh Metropolis op 12 december 2009.

Voor Erik van Looy is het de tweede keer dat hij de longlist van de European Film Award haalt. In 2004 lukte dat hem al een keer met ‘De Zaak Alzheimer’. De concurrentie is trouwens van een uitzonderlijk hoog niveau dit jaar. Van Looy moet o.a. rekening houden met ‘Los Abrazos Rotos’ van Pedro Almodóvar met Penélope Cruz, ‘Slumdog Millionaire’ van Danny Boyle, de grote winnaar van de Oscars, ‘Der Baader Meinhof Complex’, van Uli Edel, genomineerd voor een Oscar voor beste buitenlandse film en ‘The Reader’, van Stephen Daldry, winnaar van een Oscar voor beste actrice (Kate Winslet) en genomineerd voor 4 Oscars.

Regisseur Erik Van Looy viel niet in het spreekwoordelijke zwarte gat na Loft. Hij droomt van de Engelstalige remake en maakt plannen voor een nieuwe thriller tegen 2012.

Heb je er enig idee van hoe het is om als onbevangen kijker naar je film te kijken?
‘Ik ben een keer in de bioscoop naar Loft gaan kijken, samen met mijn broer. Het was heel mooi: mensen lachten op het juiste moment en schrokken op het juiste moment. Tot er op een bepaald punt, net voor een cruciale scène, een mevrouw naar het toilet ging. “O nee, nu niet, nu niet”, dacht ik. Ze bleef bovendien veel te lang weg, maar ik heb mezelf ingehouden om haar te gaan vertellen wat er ondertussen gebeurd was.’

TV-theek-kijkers hebben daar gelukkig de pauzeknop voor. Is de remake van De Zaak Alzheimer nu trouwens definitief van de baan?
‘Er was een tijdlang sprake van een remake met Clint Eastwood als regisseur én hoofdrolspeler, maar dat is afgesprongen, wellicht omdat de killer in het nieuwe scenario een kleinere rol had gekregen. Over een mogelijke remake liet Eastwood zich trouwens onlangs ontvallen tegen een van de producenten: “Let me give you a piece of advice on that one: don’t change a thing.” Morgan Freeman is ook een tijd in de running geweest voor de rol van Angelo Ledda, en zijn productiemaatschappij heeft onlangs opnieuw interesse getoond. Het blijft een mooie rol voor een oudere acteur, zo zijn er niet veel. Maar ik verwacht er niet veel meer van.’

Je bent zelf ondertussen aan een nieuw filmproject begonnen. Kan je er al iets over vertellen?
‘Het is een thriller die zich afspeelt in België en waarin er iets gebeurt met de Eerste Minister, die gespeeld wordt door Koen De Bouw. Verschillende mensen uit de politiek kennen het idee en vinden het heel goed en bovendien geloofwaardig. Dat is belangrijk voor mij: de gebeurtenissen in mijn films zijn wel wat bigger than life, maar niet onmogelijk. Het idee is trouwens getriggerd door een telefoongesprek met Karel De Gucht, die ik elk jaar eens bel om mee te doen aan De Slimste Mens. Daar wil hij zich voorlopig nog niet aan wagen, maar voor een cameo in de film mag ik hem altijd bellen.’

Regisseur Erik Van Looy viel niet in het spreekwoordelijke zwarte gat na Loft. Hij droomt van de Engelstalige remake en maakt plannen voor een nieuwe thriller tegen 2012.

Iedereen die Loft gezien heeft, vond hem super. Als je zelf één ding mocht veranderen, wat zou dat dan zijn?
ERIK VAN LOOY: ‘Dat zou zeker niet veel zijn. Tijdens de eerste ontmoeting tussen Koen De Bouw en Veerle Baetens in de film, praten ze buiten op een patio. Niemand heeft er iets van gemerkt, maar het was veel te koud toen we die scène draaiden. Ze is dan ook compleet nagesynchroniseerd omdat je het merkte aan hun manier van spreken. Het moest een zomerse receptie voorstellen, maar het was vreselijk koud. Ik denk dat de acteurs maar op 90% werkten en ik maar op 20%. Visueel zat er zeker meer in. Die scène zou ik wel herdoen.’

Veel mensen gingen twee keer kijken of zelfs meer. Zijn er bepaalde details die iedereen desondanks nog heeft gemist?
‘Wel, er is iets dat ik zelf niet wist en pas te horen kreeg toen ik met Bart De Pauw de commentaartrack van de DVD insprak. De familienamen van alle hoofdpersonages in Loft zijn namen van personages uit zijn tv-serie Buiten de Zone. Van Outryve, Stevens, Willems, Seynaeve, Laureys: niemand heeft dat ooit gemerkt.’

Zitten er zo wel meer verborgen grapjes in?
‘Op een bepaald moment wordt er iemand op een BMW gegooid – als er een auto beschadigd moet worden is het een BMW, ik heb het niet zo voor dat merk – en die auto heeft dezelfde nummerplaat als in De Zaak Alzheimer: IAM-469. Dat kan je lezen als “I am for soixante-neuf.” (lacht) In de vorige film was dat een grap, in deze film hebben we gewoon dezelfde nummerplaat hergebruikt.’

Zuinig omspringen met rekwisieten, het siert je. Zijn er nog verborgen boodschappen?
‘In feite ben ik niet zo’n fan van cameo’s en verborgen boodschappen, waardoor ik ze zo subtiel aanbreng dat niemand ze ziet. Een voorbeeld? Als je mijn naam intikt op IMDB, verschijnt er altijd “Is a supporter of Royal Antwerp FC, to which is referred in his films.” Na het zien van Loft kwamen nogal wat mensen me vragen waar de link met Antwerp deze keer zat. Op een bepaald moment speelt een doosje met pilletjes een belangrijke rol in de film. En die pilletjes zijn rood-wit. Maar dat zijn dingen die niet opvallen de eerste keer dat je de film ziet. Het is tenslotte een film waar je de aandacht moet bijhouden: als je één beet van je nacho’s neemt, riskeer je iets belangrijks te missen.’

De Oscars in LA of de Gouden Palm in Cannes? Ook in Vlaanderen is er nood aan een eerbetoon. Binnenkort is het zover! Dan zullen alle ogen gericht zijn op de uitreiking van de PRIME Star Award. Een film-award die ode brengt aan de grootste creaties van het witte doek en dit jaar de beste Vlaamse film ooit bekroont. Wat mag je verwachten? We vragen het even aan Ken Ceulemans, medebedenker van dit unieke PRIME event.

Ken Ceulemans is Manager Channel en On-Demand Programming. Samen met zijn team is hij onder andere verantwoordelijk voor de programmering van PRIME.
Ken probeert alles in het werk te stellen om de PRIME kijker een gezellige televisie en filmavond te bieden en is dus de ideale man om een woordje uitleg te geven over dit nieuwe initiatief.

Waarom pakt PRIME precies nu uit met de PRIME Star Award?

Ken Ceulemans: Vlaamse films waren nog nooit zo populair als het afgelopen jaar, niet alleen Loft maar ook Aanrijding in Moscou en de Anubis-film lokten veel bezoekers. PRIME heeft ook altijd een boon gehad voor Vlaamse fictie, je krijgt bij ons niet alleen al die films te zien, maar we waren ook de eersten die Matroesjka’s uitzonden en ook series als Vermist en Koning van de Wereld beleefden hun première op PRIME. We vonden de tijd dus rijp om eens te kijken naar wat nu als de beste Vlaamse film ooit wordt bevonden.

Zijn het de populaire films van de afgelopen jaren of komen toch eerder de pareltjes van 10 of 20 jaar geleden terug naar boven?
Hoe is de selectie van de 50 films precies tot stand gekomen?

Om de verkiezing zo correct mogelijk te laten verlopen hebben we aangeklopt bij het Vlaams Audiovisueel Fond (VAF). Zij ondersteunen vanuit de overheid Vlaamse films, promoten deze in het buitenland en hebben bijgevolg de nodige expertise in huis om een initiatief als dit te ondersteunen. Dankzij hun samenwerking hebben we een achtkoppige jury samengesteld van experts en vakmensen uit de Vlaamse filmwereld, met onder andere Stijn Coninx en Pierre Druot. Zij hebben een lijst samengesteld van 50 titels waarvan zij vinden dat ze tot de 50 beste Vlaamse films behoren. Hieruit mag het publiek dan zijn favoriet kiezen.

Wie bepaalt de uiteindelijke winnaar?

Het publiek heeft de doorslaggevende stem. Hun stem telt voor de helft van de punten. Daarnaast is er ook een mediajury, daarin zetelen de Vlaamse filmjournalisten, die verantwoordelijk zijn voor een kwart van de punten. De resterende punten worden toegekend door de vakjury die uit de 50 films die ze ons bezorgd hebben hun favorieten aanduiden.

PRIME neemt je mee achter de schermen van de nieuwste Vlaamse filmsensatie: De Helaasheid der Dingen. De verfilming van het succesvolle en gelijknamige boek van Dimitri Verhulst is de grote blikvanger van het Vlaamse filmjaar 2009. In het voorjaar oogstte de film al veel positieve kritieken op het prestigieuze Filmfestival van Cannes.

Als je na het einde van een film al eens een keertje niet meteen naar buiten bent gelopen, maar in de plaats daarvan even in je stoel bent blijven zitten om te bekomen van wat er zich de afgelopen 100 minuten op het witte doek heeft afgespeeld, dan zal je wel al gemerkt hebben dat bij het maken van een film serieus wat mensen betrokken zijn.

In de pers lezen we voornamelijk over acteurs en actrices die in de film de hoofdrollen voor zich nemen. Af en toe, als hij al wat bekender is, wordt een regisseur ook wel eens voor de camera gehaald. Maar meestal zijn we de naam van de regisseur na drie tellen alweer vergeten.

Toch vormen al deze mensen niet het belangrijkste onderdeel van een filmproductie. Die eer is weggelegd voor de scenarist. Het Filmfestival Oostende en PRIME organiseerden daarom op vrijdag 21 augustus tijdens de Dag van de Professional een panelgesprek tussen verschillende actoren in het Vlaamse filmlandschap over de rol en het statuut van de scenarist.

Voor meer info over scenarioschrijven in Vlaanderen, ga naar volgende websites:
http://www.vaf.be/
http://www.scam.be/

Dat de mening van het publiek niet altijd overeenkomt met de smaak van de filmrecensenten of filmmakers is algemeen bekend. De film- en mediajournalisten mogen daarom een eigen PRIME PRESS AWARD uitreiken aan de beste Vlaamse film ooit.

De PRIME PRESS AWARD wordt gekozen door een vakjury die samengesteld wordt door PRIME en bestaat uit een selectie van vooraanstaande film- en media journalisten. Tijdens de persconferentie van vrijdag 21 augustus werd bekendgemaakt dat niemand minder dan Focus-Knack hoofdredacteur Patrick Duynslaeger de voorzitter zal zijn van de vakjury.

Wie komt in aanmerking en hoe wordt er gekozen?
- elk lid van de jury kiest uit de shortlist van de 50 films zijn 10 favorieten in volgorde van belangrijkheid.
- elke journalist maakt zijn keuze aan TELENET bekend ten laatste op 20 september 2009
- vervolgens wordt d.m.v. van een puntensysteem een weging toegepast op de resultaten
- de film met de hoogste score wint de PRIME PRESS AWARD

Op 1 oktober 2009 zal de winnaar bekendgemaakt worden tijdens de PRIME Star Award uitreiking.

Naast de PRIME Star Award voor de beste Vlaamse film ooit, reikt PRIME ook een PRIME Lifetime Achievement Award uit. Dit is een Award voor een persoon die een opmerkelijke bijdrage heeft geleverd aan de Vlaamse film op het gebied van acteren, produceren, regie, filmcompositie of scenarioschrijven. De PRIME Lifetime Achievement Award wordt gekozen door de vakjury.

In samenspraak met PRIME selecteerde het Vlaams Audiovisueel Fonds 8 leden voor de vakjury. Naast de Directeur-Intendant van het Vlaams Audiovisueel Fonds, werd voor de vakjury dus gezocht naar een regisseur, een scenarist, een D.O.P., een monteur, een acteur/actrice, een filmhistoricus en een professionele filmkenner.

In de vakjury zetelen:

Voorzitter: Pierre Drouot (Directeur-Intendant VAF, voormalig producent en filmmaker)
Regisseur: Stijn Coninx (voorzitter Sabam)
Scenarist: Pierre De Clercq
D.O.P.: Danny Elsen
Monteur: Nico Leunen
Actrice: Viviane Demunck
Filmhistoricus : Erik Martens
On Air Director PRIME : Ludo Luykx

Wie komt in aanmerking en hoe wordt er gekozen?
- acteurs en actrices, scenaristen, regisseurs, filmcomponisten en producers komen in aanmerking.
- de genomineerden moeten nog in leven zijn
- de genomineerden moeten minimum 35 jaar oud zijn op het ogenblik van uitreiking.
- de genomineerden kunnen ofwel betrokken zijn bij de Vlaamse films uit de shortlist of bij eender welke andere Vlaamse film.

Op 1 oktober 2009 zal de winnaar bekendgemaakt worden tijdens de PRIME Star Award uitreiking.

Het filmdebuut van Nic Balthazar was meteen een heuse voltreffer. ‘Ben X’ domineerde alle krantenkoppen over film gedurende maanden. Hoe was dit mogelijk? Een ingenieus uitgekiende marketingcampagne nam het volledige medialandschap in zijn greep zodat het bijna onmogelijk was om nog niet van de film gehoord te hebben op het moment dat hij in de zalen verscheen. Bovendien had de film al enkele belangrijke prijzen gewonnen op het Filmfestival van Montréal en dat maakte de hype rond de film enkel maar groter.

In navolging van ‘De Zaak Alzheimer’ van Erik van Looy groeide ‘Ben X’ in België dan ook uit tot een groot kassucces. Toch niet zo evident voor een film met een niet zo toegankelijk verhaal. ‘Ben X’ gaat over de licht autistische Ben die een gemakkelijk slachtoffer is voor pesterijen op school. Gesteund door zijn ‘mystery girl’ op het internet gaat hij over tot actie.

De film is gebaseerd op Nic Balthazars bestseller ‘Niets is alles wat hij zei’ dat hij vervolgens bewerkte tot het succesvol theaterstuk ‘Niets’. Baltazahars boek is gebaseerd op waargebeurde feiten. In Gent pleegde een jongen zelfmoord door van het Gravensteen te springen, omdat hij op school gepest werd. Balthazar kent de moeder van deze jongen persoonlijk. Zijn filmdebuut is een eerbetoon aan hem.

‘Ben X’ werd door de pers vrij goed onthaald. Het weekblad ‘Humo’ kraakte de film wel volledig af. Toch werd ‘Ben X’ door de Humolezer uitgeroepen tot de beste film van 2007. Sinds het succes en de vele prijzen op buitenlandse filmfestivals is er sprake van een Amerikaanse remake.

Filmprijzen voor Ben X:
Public Prize and Prix du Conseil Général (Festival Espoirs Mulhouse)
Fipresci Prize of the International Filmcritics (Istanbul International Film Festival )
Heineken Red Star Award (Palm Springs International Film Festival)
Director’s and Audience’ Choice Awards for Best Foreign Film (Sedona Film Festival )
Public Prize & Prix du Conseil Général (Wisconsin Film Festival)
Black Pearl Grand Jury Prize for Best Feature Film (Middle East International Film Festival (MEIFF) )
Grand Prix Las Americas, Public Prize, Ecumenical Jury Prize (Montreal World Film Festival)

Trailer Ben X

Bron: wikipedia, vaf

De meest ophefmakende Vlaamse film van 2009 is zonder twijfel ‘De Helaasheid der Dingen’. Deze verfilming van het gelijknamige boek van Dimitri Verhulst pakte in mei, tijdens het Filmfestival Cannes, met een heuse stunt uit. Enkele hoofdrolspelers, regisseur Felix van Groeningen en producent Dirk Impens fietsten toen naakt over de Croisette. Wereldwijd groeide deze gebeurtenis uit tot één van de evenementen van het afgelopen Filmfestival in Cannes.

Cast en crew waren aanwezig in Cannes omdat de film geselecteerd was voor de Quinzaine des Réalisateurs en er zijn wereldpremière beleefde. De film kreeg in Cannes de ‘Prix Art et Essai’, een onderscheiding van de organisatie die 3000 onafhankelijke bioscoopzalen wereldwijd groepeert.

Onlangs werd de film bovendien geselecteerd voor het prestigieuze Vanguardprogramma op het Toronto International Film Festival. Het Vanguardprogramma in Toronto wordt jaarlijks opgedragen aan volgens het Festival ‘stilistisch speelse films die vaak de grenslijnen bij het sociale discours uitdagen.’ In Toronto krijgt de film tevens zijn Noord-Amerikaanse première.

‘De Helaasheid der Dingen’ is de derde film van regisseur Felix van Groeningen. Hij regisseerde eerder ‘Steve + Sky’ en ‘Dagen Zonder Lief’.

Andre Delvaux, de cineast van ‘De man die zijn haar kort liet knippen’, wist al in zijn jeugdjaren welke film hij wilde maken. Twee jaar na het verschijnen van Johan Daisne’s boek ‘De man die zijn haar kort liet knippen, woont Delvaux een lezing bij van de schrijver, die georganiseerd werd door studenten van de ULB, waar hij Germaanse Filologie en Rechten studeerde. Hij is meteen zwaar onder de indruk.

Na zijn studies belandt hij in het middelbaar onderwijs. Film neemt een groot deel van zijn leven in beslag. Hij organiseert filmseminaries aan de ULB en geeft navorming aan leraren. Wanneer Jacques Ledoux, de conservator van het filmarchief, hem voorstelt om samen met zijn leerlingen films te maken, begint de bal pas echt te rollen voor Delvaux.

Hij maakt documentaires over film voor televisie en ontmoet op deze manier een heleboel mensen waarmee hij uiteindelijk zijn eerste film zal maken. In 1963 krijgt Delvaux van de toenmalige BRT de opdracht om een middellange film te maken voor televisie. De opdracht past in een breder opzet om meerdere werken uit de moderne Vlaamse literatuur voor het kleine scherm te bewerken. Delvaux kiest meteen voor het boek van Daisne.

In 1965 wordt de film voor de eerste keer vertoond op televisie. Aanvankelijk wordt hij lauw onthaald. Maar na succesvolle omzwervingen langs diverse filmfestivals, wordt de film opgepikt door bioscopen in Parijs en Londen. Pas in 1967 verschijnt hij in eigen land op het grote scherm.

Bron: cinematek.be

Regisseur Harry Kümel maakt met liefst 5 films kans op de PRIME Star Award: ‘Monsieur Hawarden’, ‘Les Lèvres Rouges’, ‘Malpertuis’, ‘De Komst van Joachim Stiller’ en ‘Eline Vere’.

Harry Kümel startte zijn carrière bij de openbare omroep BRT in 1960 met het regisseren van tv-programma’s, documentaires en speelfilms.

Kümel brak op het einde van de jaren ’60 door met zijn eerste langspeelfilm ‘Monsieur Hawarden’. Deze film, over een rijke Weense vrouw die zich als man vermomt om een proces te ontlopen wegens de moord op haar geliefde, werd succesvol ontvangen op verschillende internationale festivals. Vervolgens maakte hij met ‘Les Lèvres Rouges/Daughters of Darkness’, een low budget commerciële vampierenfilm, die in de Verenigde Staten uitgroeide tot een cultfilm.

Voor zijn volgende project, een verfilming van Jean Rays roman ‘Malpertuis, wist hij de gerenommeerde Orson Welles te strikken. Welles geldt nog steeds als één van de belangrijkste figuren in de filmgeschiedenis. ‘Citizen Kane’ en ‘Touch of Evil’ zullen wel een belletje doen rinkelen.

Tegen het einde van de jaren ’70 wordt Kümel een bekende Vlaming als hij als panellid verschijnt in de ‘Wies Andersen Show’. Ondertussen had hij Humpert Lampo’s roman ‘De Komst van Joachim Stiller’ ingeblikt. Deze magisch realistische parel was aanvankelijk een driedelige tv-serie, die kort nadat het op televisie was uitgezonden, door Kümel zelf werd bewerkt tot een film van twee uur.

In 1991 kwam het absolute droomproject van Kümel in de bioscoop: ‘Eline Vere’. De verfilming van Couperus meesterwerk werd niet goed onthaald door pers en publiek. Kümel klaagde zelf dat hij met andere acteurs wilde werken, dat hij een andere componist in gedachten had en dat de montage niet naar zijn wensen was.

Harry Kümel heeft nog geen afscheid genomen van het witte doek. In 2007 raakte bekend dat hij aan een nieuw filmproject werkt: ‘Eendracht maakt Macht’. De film zal over de koningskwestie gaan en de Belgische regering die tijdens WO II op de dool was.

Vlamingen en Hollywood, het is voorlopig nog geen goed huwelijk geweest. Slechts twee films slaagden erin om genomineerd te worden voor een Oscar voor beste buitenlandse film: ‘Daens’ en ‘Iedereen Beroemd!’. Beide grepen naast het gouden beeldje. Vlaanderen’s Robert de Niro, Jan Decleir, speelde wel mee in twee Nederlandse films die een Oscar wonnen: ‘Antonio’ en ‘Karakter’.

Vlaamse regisseurs hebben meermaals een Hollywood-carrière nagestreefd, maar het liep iedere keer met een sisser af. In de jaren ‘90 mocht Jan Verheyen, na successen met ‘Boys’ en ‘Alles Moet Weg’, zijn kunstjes opvoeren in Tinseltown, maar zijn erotische thriller ‘The Little Death’ kon absoluut geen potten breken. Daarna drong Dominique Deruddere even aan, maar hij vertrok terug naar België zonder een film te hebben gemaakt. Erik van Looy werd de laatste jaren druk gesolliciteerd door Hollywood na zijn succes met ‘De Zaak Alzheimer’ (o.a. de film ‘Street Kings’ met Keanu Reeves werd aan hem voorgesteld). Zijn laatste film, ‘Loft’, heeft de interesse enkel maar aangewakkerd.

Toch is er een Vlaming, een Gentenaar, die in Hollywood in de regiestoel mag gaan zitten van films met een budget van meer dan 100 miljoen dollar. De naam Frederik Du Chau zal niet meteen een belletje doen rinkelen. Zijn films zijn des te bekender: ‘Racing Stripes’ (Vlaamse versie: ‘Streep Wil Racen’) en ‘Underdog’.

Een schrale troost horen we u al zeggen. Laten we hoopvol uitkijken naar een mogelijk eerste Hollywoodfilm van Erik van Looy in de loop van de komende jaren.

Regisseur Erik van Looy domineert momenteel op autoritaire wijze het Vlaamse filmlandschap. Met een ongekende dubbele uppercut – De Zaak Alzheimer en Loft – was hij voor een groot deel verantwoordelijk voor de ‘revival’ van de Vlaamse film.

Met De Zaak Alzheimer nestelde Van Looy zich al in de top 5 van de best bekeken Vlaamse films ooit, achter klassiekers als ‘Daens’, ‘Koko Flanel’ en ‘Hector’. Maar zijn laatste film, ‘Loft’, verpulverde het 19 jaar oude bezoekersrecord van ‘Koko Flanel’ en mag zich voortaan de best bekeken Vlaamse film ooit noemen.

Het is nu uitkijken naar het volgende project van Erik Van Looy. De fervente Antwerp-supporter heeft voorlopig enkel laten ontvallen dat het opnieuw om een thriller zal gaan.